Gözlərinə baxdıqda qeyb olduğum bir qadın var…

Zamanın axışı bəzən insanı aparır, bəzən də bir baxışda saxlayır. Elə baxışlar var ki, tarix yazır, taleyi dəyişir, insanın özünü özündən alır. Gözlərinə baxdıqda qeyb olduğum bir qadın var… O baxışlarda sözlər susur, qəlb danışır, ruh isə səssizcə yolunu tapır.
O qadının gözləri adi baxış deyil; sanki min illərin hikmətini daşıyan qədim bir kitabdır. Hər baxışı bir tarix, hər sükutu bir fəlsəfədir. O baxışlarda keçmişin izləri, bu günün ağrıları və sabahın ümidləri birləşir. Elə bil zaman onun gözlərində dayanır, ruhum isə həmin an öz həqiqətini tapır.
Qadın tarix boyu varlığın başlanğıcı, həyatın özülü olub. Ana kimi torpaqdır – səbrlidir, səssizdir, amma məhsuldardır. Sevgili kimi küləkdir – toxunur, hiss etdirir, amma bəzən görünməz olur. O qadının baxışlarında isə bütün bu məna qatları bir ahəngdə cəmlənib. Mən onun gözlərinə baxdıqca təkcə bir qadını yox, bir taleyi, bir millətin dözümünü, bir ruhun əzəmətini görürəm.
Gözlərinə baxdıqda qeyb oluram… Çünki orada mənlik yoxdur, iddia yoxdur, qorxu yoxdur. Orada yalnız saf həqiqət var. İnsan bəzən itmək üçün deyil, tapılmaq üçün qeyb olur. Mən o qadının gözlərində itmirəm – mən orada özümü tapıram.
Tarixdə iz qoyan qadınlar səs-küy ilə yox, dərinliklə yadda qalıblar. Onların gücü qışqırıqda deyil, baxışdadır. O qadın da elədir – sükutla danışan, baxışla yaradan, ruhla hökm edən bir varlıqdır. Onun gözlərində Vətən ağrısı da var, ana duası da, sevginin ən pak halı da.
Bəlkə də buna görə gözlərinə baxdıqca qeyb oluram… Çünki o baxışlar məni dünyanın səsindən ayırır, ruhumun ən sakit limanına aparır. Orada zaman yoxdur, qorxu yoxdur, yalnız həqiqət və sevgi var.
Və mən bilirəm: elə qadınlar var ki, onlara baxmaq cəsarət istəyir. Çünki o baxışlar səni dəyişir. Geri qayıdırsan, amma əvvəlki sən olmursan…

(Davamı var)

Müəllif hüquqları qorunur.
Pərvanə Salmanqızı
Jurnalist, şair-publisist.