YAĞIŞIN DAMLASINDA SONSUZ ARZULAR

 

Yağışın hər damlasında bir ümid, bir dua, bir xeyir-bərəkət var…

Yağış yağanda sanki göylə yer arasında görünməz bir söhbət başlayır. Göy üzündən səssiz-səssiz süzülən hər damla torpağın bağrına düşərək həyatın susuzluğunu yatırır, qurumuş çiçəklərə nəfəs, ağaclara can, torpağa bərəkət gətirir. Yağış yalnız təbiət hadisəsi deyil, bəzən insan ruhunun da yenilənməsidir.

Yağışın damlasında sonsuz arzular yaşayır…

Hər damla sanki insanın ürəyində gizlətdiyi bir diləyi özü ilə gətirir. Biri sağlamlıq arzulayır, biri xoşbəxtlik, biri ailəsinin səadətini, biri övladlarının uğurunu, biri uzun illərdir gözlədiyi gözəl xəbəri…

Bəzən insan dilə gətirə bilmədiyi arzularını göylərə əmanət edir. Yağış yağanda isə həmin arzular sanki damlalara çevrilib yer üzünə enir. Ona görə də yağışın səsi insana qəribə bir rahatlıq verir. Elə bil göylər deyir:

“Ümidini itirmə… Hər qaranlıq buludun arxasında bir işıq var.”

Yağışın hər damlası torpağa toxunduqca yeni həyatın başlanğıcına çevrilir. Toxum torpağın dərinliyində səssizcə oyanır, çiçək başını günəşə doğru qaldırır, ağac yarpaqlarını yenidən canlandırır. Bu mənada yağış bizə həyatın ən böyük həqiqətlərindən birini xatırladır:

Heç bir quru mövsüm əbədi deyil.

İnsan həyatı da bəzən yağışlı günlərdən keçir. Elə günlər olur ki, ürəyimiz ağırlaşır, yollarımız bulanıq görünür, gələcək haqqında düşünərkən içimizdə suallar yaranır. Lakin təbiət bizə öyrədir ki, yağışdan sonra torpaq daha məhsuldar, hava daha təmiz, göy üzü daha aydın olur.

Deməli, həyatımızdakı bəzi çətinliklər də bizi daha güclü, daha səbirli və daha müdrik etmək üçün bir sınaq ola bilər.

Yağışın damlasında xeyir-bərəkət var.

O damlalar torpağa düşür, torpaq məhsul verir. Məhsul süfrəyə gəlir, süfrə insanları bir araya gətirir. Süfrə ətrafında ailə söhbətləri, dualar, gülüşlər başlayır. Beləcə, bir damla yağış görünməz şəkildə insan həyatının neçə-neçə gözəlliyinə səbəb olur.

Bəlkə də buna görə yağışın səsi bizə doğma gəlir. Çünki onun səsində torpağın nəfəsi, ağacların pıçıltısı, çiçəklərin duası və insanların ümidləri var.

Yağış yağanda pəncərənin önündə dayanıb damlaları seyr etmək də bir başqa hissdir. Hər damla şüşənin üzərində öz yolunu seçir. Bəziləri tez aşağı süzülür, bəziləri digərləri ilə birləşir, bəziləri isə iz qoyaraq yox olur.

İnsan həyatı da yağış damlalarına bənzəyir.

Hər birimizin öz yolu, öz taleyi, öz arzusu var. Bəzən yollarımız kəsişir, bəzən ayrılırıq. Bəzən bir insanın həyatına daxil olub onun dünyasını dəyişirik, bəzən də səssizcə gəlib səssizcə gedirik. Amma hər görüşün, hər ayrılığın, hər yaşanan hadisənin həyatımızda bir izi qalır.

Əsas olan həmin izlərin bizi yaxşılığa aparmasıdır.

Yağış bizə təmizlənməyi də öyrədir.

Yağışdan sonra küçələr yuyulur, yarpaqların üzərindəki toz yox olur, hava təmizlənir. İnsan ruhunun da bəzən belə bir yağışa ehtiyacı var. İçimizdə yığılan inciklikləri, küskünlükləri, keçmişin ağır yükünü sevgi ilə buraxmaq lazımdır.

Çünki ürək kin saxladıqca ağırlaşır, bağışladıqca yüngülləşir.

Bəlkə də yağışın ən böyük sirri budur:
O, düşdüyü yeri dəyişdirir.

Quru torpağı yaşıllaşdırır.
Susuz ağacı canlandırır.
Solmuş çiçəyi dirildir.
Tozlu havanı təmizləyir.
Və bəzən yorğun insan ruhuna sakitlik gətirir.

Elə isə yağışa yalnız yağış kimi baxmayaq.

Onun hər damlasında bir mesaj axtaraq.
Bir damlasında ümid,
bir damlasında sevgi,
bir damlasında səbir,
bir damlasında bolluq,
bir damlasında sağlamlıq,
bir damlasında xoşbəxtlik,
bir damlasında isə həyata yenidən başlamaq cəsarəti görək.

Yağışın damlasında sonsuz arzular var…

Bəlkə hansısa damla bir ananın övladı üçün etdiyi duadır.
Bəlkə bir övladın valideynləri üçün diləyidir.
Bəlkə illərdir görüşməyən iki insanın qovuşmaq arzusudur.
Bəlkə də bir insanın içində heç kimə söyləmədiyi ən böyük ümididir.

Göylərdən yerə düşən damlalar bəzən insanın dilə gətirə bilmədiyi arzuların səssiz tərcümanı olur.

Ona görə yağış yağanda kədərlənmək əvəzinə bir anlıq dayanıb düşünək:

Bəlkə bu yağış həyatımıza yeni bir başlanğıc gətirir…

Bəlkə bu damlalar qurumuş ümidlərimizi yenidən oyadacaq.

Bəlkə bu gün yağışlıdır, amma sabah günəşli olacaq.

Çünki həyatın qanunu belədir:

Yağışdan sonra torpaq nəfəs alır,
qışdan sonra bahar gəlir,
gecədən sonra səhər açılır,
ümidsizlikdən sonra isə ümid doğur.

Bu gün göydən düşən hər damlaya bir gözəl arzu yükləyək.

Deyək:

Allah hər damlasını xeyirə çevirsin.
Evlərimizə ruzi-bərəkət gətirsin.
Ürəklərimizə rahatlıq versin.
Xəstələrə şəfa, kədərlilərə təsəlli, ümidsizlərə ümid olsun.
Övladlarımızın yolunu açıq, taleyini gözəl etsin.
Torpağımızı bərəkətli, süfrələrimizi halal nemətlərlə bol etsin.

Və ən əsası…

Qoy yağışın hər damlası dünyaya bir az daha çox sevgi, mərhəmət, sülh və xeyirxahlıq gətirsin.

Çünki insanın ürəyində yaxşı niyyət varsa, yağışın damlası belə onun üçün bir duaya çevrilir.

Yağış yağır…

Göylərdən damlalar süzülür.

Torpaq susur, amma qəbul edir.
Çiçəklər danışmır, amma sevinir.
Ağaclar dua etmir, amma canlanır.
İnsan isə düşünür…

Və anlayır ki:

Bəzən ən böyük möcüzələr səssiz gəlir.

Bir yağış damlası kimi…

Səssiz, saf, təmiz və bərəkətli.

Yağışın damlasında sonsuz arzular,
hər damlasında xeyir-bərəkət,
hər səsində bir ümid,
hər toxunuşunda yeni həyat var.

Müəllif:
Qazeteçi,şair,araşdırmaçı yazar, AJB üzvü,zefernews.az saytının rəhbəri, “Zəfər Yolu” İctimai birliyinin sədri, Dünya Afşarlar Dərnəyinin Azərbaycan Təmsilçisi, Ölümsüz Kahramanlar Federasiyasının Azərbaycan Təmsilçisi, Türkiyənin Anasan Yazarlar Birliyinin,Daqistan Respublikası Ədəbiyyatçılar Birliyinin,Azərbaycan Təmsilçisi,Turan Yazarlar Birliyinin üzvü,”ÜFÜQ” Platformasının təsisçisi və direktoru
Pərvanə Salmanqızı Abdullayeva.