NƏ YAXŞI Kİ, MƏN BU DÜNYAYA GƏLMİŞƏM…

Həyata, valideynlərimə, ailəmə və mənə bəxş edilən nemətlərə minnətdarlıq haqqında fəlsəfi esse

Bəzən insan həyatın səs-küyündən uzaqlaşıb öz daxilinə boylanmalı, keçdiyi yollara nəzər salmalı və öz-özünə bir neçə kəlmə deməlidir. O kəlmələr nə şöhrətlə, nə var-dövlətlə, nə də dünyanın təqdim etdiyi müvəqqəti uğurlarla bağlı olmalıdır. O kəlmələr insanın varlığına, kökünə, ailəsinə, övladlarına və həyatın ona bəxş etdiyi ən böyük nemətlərə ünvanlanmalıdır.

Bu gün mən öz-özümə böyük bir sevgi və minnətdarlıqla deyirəm:

Nə yaxşı ki, mən bu dünyaya gəlmişəm!

Nə yaxşı ki, mən Pərvanəyəm! Nə yaxşı ki, bu adın, bu taleyin, bu ömrün daşıyıcısıyam. Həyat mənə yalnız yaşamağı deyil, hiss etməyi, düşünməyi, sevməyi, mübarizə aparmağı, yıxıldığım yerdən yenidən ayağa qalxmağı və hər çətinliyin içərisində bir ümid işığı axtarmağı öyrədib.

Nə yaxşı ki, mənim anam Zərifə xanım, atam Salman müəllimdir!

İnsan dünyaya göz açanda ilk olaraq valideynlərinin sevgisi ilə tanış olur. Onlar insanın həyat kitabının ilk müəllifləri, xarakterinin ilk memarları, taleyinin ilk yol göstəriciləridir. Ana adı mərhəmətin, şəfqətin, sonsuz sevginin rəmzidir. Ata adı isə arxa-dayaq, güvən, məsuliyyət və həyat məktəbidir.

Mən bu dünyada Zərifə xanımın qızı, Salman müəllimin övladı olduğum üçün minnətdaram. Çünki insanın kökü onun kimliyidir. Kökü möhkəm olan ağac küləklərə sinə gərdiyi kimi, valideyn tərbiyəsi ilə böyüyən insan da həyatın sınaqları qarşısında öz mənəvi dayaqlarını qorumağa çalışır.

Nə yaxşı ki, Allah mənə gözəl bir ailə bəxş edib!

Ailə insanın sığındığı ən müqəddəs limandır. Həyatın hansı sahilində olursan-ol, səni anlayan, sevincinə sevinən, kədərinə şərik olan insanların varlığı dünyanın bütün sərvətlərindən qiymətlidir.

Nə yaxşı ki, mənim üç gözəl, ağıllı övladım var!

Övlad insanın ömrünün davamı, duasının bəhrəsi, gələcəyə uzanan ümid körpüsüdür. Onların hər uğuru bir ana qəlbinin sevincidir. Onların hər xoşbəxt anı insanın yaşamağa, yaratmağa, daha gözəl sabahlara inanmağa olan ümidini artırır.

Ana üçün övladlarının sayı deyil, onların qəlbində daşıdıqları sevgi, vicdan, mərhəmət və insanlıq dəyərləri önəmlidir. Mənim üçün də ən böyük xoşbəxtlik onların sağlam, ağıllı, xeyirxah və gözəl qəlbli insanlar kimi böyüməsidir.

Və nə yaxşı ki, mən artıq nənəyəm!

İki gözəl, ağıllı nəvəm var. Nəvə sevgisi tamam başqa bir aləmdir. Sanki insan öz ömrünün baharını bir daha yaşayır. Onların baxışlarında gələcəyin işığını, gülüşlərində həyatın ən saf sevincini görür.

Nənə olmaq ömrün yeni bir fəslinə qədəm qoymaqdır. Bu fəsildə insan yalnız öz keçmişinə deyil, özündən sonra gələcək nəsillərə də baxır. Arzulayır ki, nəvələri sevgi, mərhəmət, bilik, ləyaqət və insanlıq yolunda böyüsünlər. Onlar dünyaya gözəllik qatan, ailəsinin adını hörmətlə daşıyan insanlar olsunlar.

Nə yaxşı ki, doğulmuşam!

Bəlkə də həyatımda qarşılaşdığım hər hadisə mənə bir dərs olub. Bəzən sevinc, bəzən sınaq, bəzən gözlənilməz dönüşlər… Amma bütün bunlar mənim həyat hekayəmin səhifələridir. Hər səhifənin öz mənası, hər yaşananın öz izi var.

İnsan zaman keçdikcə anlayır ki, xoşbəxtlik yalnız arzuladıqlarına çatmaq deyil, sahib olduqlarının qədrini bilməkdir. Bəzən ən böyük zənginlik bir ananın duası, bir atanın xatirəsi, övladın səmimi sözü, nəvənin sevgi dolu baxışı və ailənin bir süfrə ətrafında toplaşmasıdır.

Mən bu gün həyatın mənasını yalnız qazandığım uğurlarda deyil, sevdiyim insanların varlığında, qəlbimdə yaşatdığım dəyərlərdə, yazdığım sözlərdə, qurduğum arzularımda və insanlara faydalı olmaq istəyimdə görürəm.

Çünki insanın ömrü yalnız özü üçün yaşadığı günlərlə ölçülmür. Onun ömrü toxunduğu qəlblərdə, söylədiyi xoş sözlərdə, yetişdirdiyi övladlarda, yaratdığı əsərlərdə və arxasında qoyduğu mənəvi izlərdə yaşayır.

Mən Pərvanə olaraq bu dünyada öz izimi qoymaq, sözümün, əməyimin, düşüncəmin və fəaliyyətimin faydalı olmasını istəyirəm. İstəyirəm ki, ömrümün hər yeni günü dünənkindən daha mənalı, sabahım isə bu gündən daha ümidli olsun.

Bu gün özümə bir həqiqəti xatırladıram: insanın ən böyük qələbəsi həyatın bütün çətinliklərinə baxmayaraq, qəlbində sevgini, inamı, mərhəməti və minnətdarlığı qoruyub saxlaya bilməsidir.

Allahıma şükür edirəm!

Mənə həyat verdiyi üçün, Zərifə xanımın və Salman müəllimin övladı olduğum üçün, gözəl ailəm, üç övladım və iki nəvəm olduğu üçün şükür edirəm.

Allah bütün valideynlərə can sağlığı, dünyasını dəyişənlərə rəhmət, ailələrə mehribanlıq, övladlara gözəl tale, nəvələrə işıqlı gələcək nəsib etsin!

Və mən bu gün bir daha ürəkdən deyirəm:

Nə yaxşı ki, Pərvanə bu dünyaya gəlib!

Nə yaxşı ki, mənim bir anam, bir atam, bir ailəm, üç övladım, iki nəvəm, arzularım, xəyallarım, yazılacaq kitablarım, deyiləcək sözlərim və hələ keçəcəyim yollarım var.

Çünki həyat mənə verilmiş ən böyük əmanətdir. Bu əmanətin hər gününü sevgi ilə yaşamaq, qədrini bilmək və arxada gözəl izlər qoymaq isə mənim ən böyük arzumdur.

Mən doğulduğum üçün deyil, bu dünyada sevə bildiyim, sevilə bildiyim, ana və nənə ola bildiyim, düşünə, yaza, yarada və insanlara fayda verə bildiyim üçün xoşbəxtəm.

Nə yaxşı ki, varam!

Nə yaxşı ki, həyatdayam!

Nə yaxşı ki, bu dünyanın bir parçasıyam!

Şükür sənə, Allahım, verdiyin ömrə, bəxş etdiyin nemətlərə və yaşatdığın bütün gözəlliklərə!

Müəllif:
Qazeteçi,şair,araşdırmaçı yazar, AJB üzvü,zefernews.az saytının , TV-NİN rəhbəri, “Zəfər Yolu” İctimai birliyinin sədri, Dünya Afşarlar Dərnəyinin Azərbaycan Təmsilçisi,Türkiyənin Anadolu Ölümsüz Kahramanlar Konfederasiyasının Azərbaycan Təmsilçisi, Türkiyənin Anasan Yazarlar Birliyinin,Daqistan Respublikası Ədəbiyyatçılar Birliyinin,Azərbaycan Təmsilçisi,Turan Yazarlar Birliyinin üzvü,”XXI Əsrin Ziyalıları Zirvəsi” Platformasının təsisçisi və direktoru
Pərvanə Salmanqızı Abdullayeva.