Zaur Ustac – Ey Huricamal
EY HURİCAMAL
“Gərçi məndən surətin qaibdir, ey huricamal,
Sanma kim, gözdən camalın nəqşi pünhan oldu, gəl!”
İmadəddin Nəsimi
Camalın pünhan sanıldı,
Çünki, gözlər görməz onu.
Gözlər görməz, könül görər,
könülsə, hərfə möhtac…
Mən səni gözlə gəzmədim,
Çünki, göz zahiri görür.
Bütün zahirlərsə, hicab.
Səni hərflərdə gördüm —
“əlif”də qaim vücudun,
“be”də bükülən sirrin var.
Həqiqətlər “nöqtə”də cəm…
Hərf oxunur, yox olmur,
oxunmadan da, mövcuddur.
Sənin camalın da belə:
nə görünməklə var olur,
nə də gizlənməklə itir.
Mən sənə heç “gəl” də deməm,
Çünki, “gəlmək” də bir hicab…
Üfurdüyün ruh canımda,
Dik tutan iliyimdəsən!
27.12.2025. Bakı.
Müəllif: Zaur USTAC
Oxuyun >> Gözündə tük var
Zaur Ustacın şeirləri haqqında