Ümid, Sevgi və Həyatın Dərin Mənası

“Uzun zaman idi ki, yaza bilmək imkanına sahib deyildim…”
Bəzən insanın qələmi susar, çünki ürəyi çox yorular. İnsan danışmaq istəyər, amma yaşadığı hisslər sözlərdən daha ağır olar. Susmaq bəzən acının, bəzən də dərin düşüncənin dilidir. Amma bir gün insan yenidən yaza bilirsə, demək ki, içindəki ümid hələ ölməyib.
“Şükür ki, bu andan etibarən sizə yaza bilmək şansına sahib oldum…”
İnsan üçün ən böyük nemətlərdən biri də özünü ifadə edə bilməkdir. Çünki söz qəlbin aynasıdır. Yenidən yazmaq, yenidən həyata bağlanmaq deməkdir. Bu, ruhun yenidən nəfəs alması kimidir.
“Heç bir lövhədə xoşbəxtliyə neçə kilometr qaldığı yazılmır…”
Həyatda heç kim xoşbəxtliyə nə qədər yaxın olduğunu bilmir. Bəzən insan ən qaranlıq anda işığa bir addım qalır, amma bundan xəbərsiz olur. Həyatın gözəlliyi də bundadır — yolun sonunu bilmədən ümidlə davam etmək.
“Amma yenə də yola davam etmək gərək…”
Dayanmaq insanı ruhən öldürər. Yol çətin olsa belə, insan addımlamağı dayandırmamalıdır. Çünki bəzən insanın taleyi məhz yorulduğu anda etdiyi son addımda dəyişir.
“Mən dava üçün gəlmədim, mənim işim sevgiyə dair…”
İnsan dünyaya kin yaymaq üçün deyil, sevgi buraxmaq üçün gəlməlidir. Sevgi insanı ucaldan ən böyük qüvvədir. Qəlblərə toxunan insanlar dünyanı dəyişən insanlardır.
“Həsrət duyulan yer könüllərdir…”
Ən gözəl məkan daşdan tikilmiş saraylar deyil, sevgi ilə qurulmuş könüllərdir. İnsan bir qəlbdə yer tapıb sevilirsə, dünyanın ən zəngin insanıdır.
“Davaya və kinə yer verməmək gərək…”
Kin insanın ruhunu yavaş-yavaş qaraldar. Bağışlamaq isə insanın içində işıq yandırar. Bu dünya fanidir; nə nifrət qalacaq, nə də dava. Qalan yalnız insanın etdiyi yaxşılıqlardır.
“Bu dünya heç kimə qalmaz…”
Nə var-dövlət, nə şöhrət, nə də güc əbədidir. İnsan bu dünyadan köçərkən özü ilə yalnız əməllərini aparır. Ona görə də həyatın mənasını sevgidə və mərhəmətdə axtarmaq lazımdır.
“Tırtıla təkcə inziva yetməz, onun ümidi də olmalıdır…”
İnsan dəyişmək istəyirsə, əvvəlcə içində ümid yaşatmalıdır. Ümid olmayan yerdə dönüş olmaz. Çünki insanı ayaqda saxlayan güc sadəcə zaman deyil, sabaha olan inamdır.
“Ümidini qoruyan tırtıl kəpənək ola bilər…”
Ən böyük dəyişikliklər səbir və inamla yaranır. Hər çətinlik insanı ya dağıdar, ya da yenidən doğurar. Ruhunu qoruyan insan bir gün öz qanadlarını tapar.
“Neçə gün yaşayacağını düşünən tırtılın kozada nə işi var?”
Böyük məqsədləri olan insan qorxu ilə yaşaya bilməz. Həyatın uzunluğu deyil, mənası önəmlidir. İnsan yaşadığı günlərin sayını deyil, o günlərə nə qatdığını düşünməlidir.
“Əgər uçmaq istəyirsənsə, digər hesabları unutmaq gərək…”
Bəzən insanın yüksəlməsi üçün keçmiş qorxularını, lazımsız hesablarını və tərəddüdlərini geridə qoyması lazımdır. Çünki azadlıq cəsarət istəyir.
“Tırtılın dərdi uçub-uça bilməyəcəyi deyil…”
Ən böyük maneə insanın öz qorxularıdır. Özünə inanan insan üçün mümkünsüz görünən yollar belə açılar. Həyatda əsas məsələ qorxuya təslim olmamaqdır.
“Kəpənəyin dərdi keçən zaman deyil, qalan zamandır…”
Müdrik insan keçmişə ilişib qalmaz. O, əlində olan zamanın qədrini bilər. Çünki həyat geri qaytarılmayan bir yol kimidir.
“‘Kaş ki’ məğlubiyyətin əlavəsidir…”
İnsan ən çox etmədiyi şeylərə peşman olur. Deyilməyən sözlər, yaşanmayan hisslər, qaçırılan fürsətlər bir gün insanın içində ağır bir yükə çevrilir.
“‘Kaş ki’ gecikmiş etirafların ağıdıdır…”
Bəzən bir söz vaxtında deyilmədiyi üçün bir ömür susqunluğa çevrilir. Ona görə də insan sevgisini, minnətdarlığını və hisslərini gec olmadan ifadə etməlidir.
“Sabah bu gündən daha gözəl olsun…”
Hər gecənin sonunda bir səhər var. İnsan ümidini itirmədiyi müddətcə həyat yenidən çiçək açar. Sabahın gözəl olması üçün bu gün qəlbimizdə işıq saxlamaq lazımdır.

Pərvanə Salmanqızı.
Jurnalist, şair-publisist.