Səhər Günəşinin Üfüqündən Doğan

Səhər Günəşi üfüqdən doğanda, sanki zaman bir anlığa dayanır. Gecənin sükutu işığın ilk nəfəsi ilə çəkilir, qaranlıq öz səssiz hökmranlığını həyata təslim edir. Bu doğuş təkcə bir günün başlanğıcı deyil — bu, ümidin dirçəlişi, ruhun yenilənməsi, insan qəlbinin özünə qayıdış anıdır.
Tarix boyu səhər Günəşi insan üçün müqəddəs bir rəmz olub. Qədim sivilizasiyalar onu həyatın mənbəyi, tanrısal nurun yer üzünə enişi kimi qəbul ediblər. Günəşin hər doğuşu bir mesajdır: “Hər gecənin bir sabahı var.” Bu mesaj əsrlərdir insanı ayaqda saxlayıb, mübarizəyə səsləyib, ümidə bağlayıb.
Səhər Günəşi ilə birlikdə xoşbəxtlik də doğur. Xoşbəxtlik — bəzən bir dua kimi pıçıldanan, bəzən bir baxışda gizlənən, bəzən də sadəcə nəfəs aldığını hiss etməkdir. Günəşin ilk şüaları insanın içindəki qaranlıq künclərə toxunur, ruhu isidir, qəlbi oyadır. Bu an insan anlayır ki, xoşbəxtlik uzaqda deyil — o, işıq kimi hər gün yenidən doğur.
Sevgiyə salam olsun…
Sevgi Günəş kimidir: görünmədikdə belə varlığını hiss etdirir. Səhər işığı kimi səssizcə daxil olur həyatımıza, qəlbimizdəki buzları əridir. Tarixdə imperiyalar dağılıb, adlar silinib, amma sevgi qalib gəlib. Ana sevgisi, vətən sevgisi, insan sevgisi — hamısı Günəşin müxtəlif şüalarıdır. Sevgi varsa, həyat davam edir.
Sevincə salam olsun…
Sevinc bəzən uşağın gülüşündə, bəzən dua edən əllərdə, bəzən də uzun bir mübarizədən sonra qazanılan sakitlikdədir. Səhər Günəşi sevincin şahididir — o, hər yeni günlə insana yenidən sevinmək haqqı verir. Sevinc tarixin ən səssiz, amma ən güclü inqilabıdır.
Hüzura salam olsun…
Hüzur — insanın özü ilə barışdığı andır. Günəşin sakit doğuşu kimi, iddiasız və təmiz. Tarix sübut edib ki, güc hüzurdan doğur. Qəlbi hüzurlu olan insan sarsılmazdır. Səhər Günəşi bizə xatırladır: həqiqi zəfər daxili sükutdan başlayır.
Bolluğa salam olsun…
Bolluq yalnız maddi nemət deyil. Bolluq — fikir zənginliyi, mərhəmət çoxluğu, vicdanın aydınlığıdır. Günəş hər kəsə bərabər doğduğu kimi, bolluq da paylaşdıqca artır. Tarixin ən işıqlı səhifələri məhz paylaşmağın hökm sürdüyü dövrlərdir.
Səhər Günəşinin üfüqündən doğan bu nur, insanlığa əbədi bir çağırışdır:
Ümidini itirmə.
Sevgini unutma.
Sevinci qoruyub saxla.
Hüzuru içində tap.
Bolluğu paylaş.
Çünki Günəş hər səhər yenidən doğursa, deməli insan da yenidən doğmağa qadirdir.

1. Pərvanə Salmanqızı
   Jurnalist, şair-publisist