Bir Ananın İki Oğlu

Azərbaycan və Türkiyə… Bir ananın iki oğlu kimi eyni kökdən, eyni ruhdan, eyni taledən doğulmuş iki dövlət, iki millət, bir ürək, bir nəfəs. Bizim tariximiz qırılmaz bağlarla toxunub – o bağların adı qan qardaşlığıdır.

Tarixin ən çətin anlarında, birimiz yaralandıqda, digərimiz yarasını sarıdı. Çanaqqala səngərlərində Azərbaycanın igid övladları Türkiyə torpağını müdafiə etmək üçün şəhid oldu. Qarabağda haqq savaşımızda isə Türkiyənin səsi, nəfəsi, gücü yanımızda idi. Bu, sadəcə diplomatik dəstək deyildi – bu, ürəyin ürəyə dayaq olması idi.

Bizim qardaşlığımız təkcə dilimizin, dinimizin, bayraqlarımızın oxşarlığında deyil. Bu qardaşlıq, əsrlərin sınağından keçmiş sarsılmaz inamın və hörmətin təntənəsidir. Biz bir-birimizə yalnız bayram günlərində yox, ən ağır zamanlarımızda da qardaş dedik.

Mən, bir Azərbaycan qadını, bir Türk dünyasının övladı olaraq, Türkiyəyə baxanda yalnız başqa bir ölkəni görmürəm. Orada anamın digər oğlunun, qardaşımın, eyni qanı daşıyan canımın nəfəsini hiss edirəm. İstanbulun boğazından əsən külək, Bakının Xəzər sahilindəki meh kimi tanış gəlir. Ankaranın ürəyi ilə Bakının ürəyi eyni ritmdə döyünür.

Bizim qardaşlığımızda ticarət müqavilələrindən, rəsmi bəyanatlardan daha böyük bir dəyər var – ürəkdən gələn sevgi və sədaqət. Bu, əsla satılmayan, dəyişilməyən, zəifləməyən bir bağdır.

Bilirəm ki, bu dünyada çox dövlətlər dostluqdan danışır, amma biz danışmırıq – biz yaşayırıq. Çünki biz bir ananın iki oğluyuq. Anamız Türk dünyasıdır. Biz onun ümidiyik, gələcəyiyik, əbədiyyətiyik.

Qarabağ zəfərində bir yumruq kimi birləşən əllərimiz, gələcəkdə də eyni cəsarətlə, eyni inamla həm bir-birimizi, həm də haqqımızı qoruyacaq.

Bilirəm ki, yüz illər keçsə də, Azərbaycan və Türkiyə adı bir yerdə çəkiləcək. Biz tarixə dost dövlətlər kimi yox, bir millətin iki müstəqil dövləti kimi düşəcəyik.

Çünki bu qardaşlıq, Tanrıdan gələn bir nemətdir.
Və Tanrı bizə bu neməti əbədi yaşatmağı nəsib etsin.

—

Bir Ananın İki Oğlu
Pervane Salmanqızı

Azerbaycan ve Türkiye… Bir ananın iki oğlu gibi aynı kökten, aynı ruhtan, aynı kaderden doğmuş iki devlet, iki millet, tek yürek, tek nefes. Bizim tarihimiz, kırılmaz bağlarla örülmüştür – o bağların adı kan kardeşliğidir.

Tarihin en zor anlarında, birimiz yaralandığında diğerimiz yarasını sardı. Çanakkale siperlerinde Azerbaycan’ın yiğit evlatları, Türkiye topraklarını savunmak için şehit düştü. Karabağ’da haklı mücadelemizde ise Türkiye’nin sesi, nefesi, gücü yanımızdaydı. Bu sadece diplomatik bir destek değildi – bu, yüreğin yüreğe dayanak olmasıydı.

Bizim kardeşliğimiz yalnız dilimizin, dinimizin, bayraklarımızın benzerliğinde değil. Bu kardeşlik, asırların sınavından geçmiş sarsılmaz inancın ve saygının zaferidir. Biz birbirimize yalnız bayram günlerinde değil, en zor zamanlarımızda da “kardeş” dedik.

Ben, bir Azerbaycan kadını, Türk dünyasının bir evladı olarak, Türkiye’ye baktığımda sadece başka bir ülkeyi görmüyorum. Orada annemin diğer oğlunun, kardeşimin, aynı kanı taşıyan canımın nefesini hissediyorum. İstanbul Boğazı’ndan esen rüzgâr, Bakü’nün Hazar kıyısındaki meltem gibi tanıdık gelir. Ankara’nın kalbi ile Bakü’nün kalbi aynı ritimde atar.

Bizim kardeşliğimizde ticaret anlaşmalarından, resmî açıklamalardan daha büyük bir değer var – yürekten gelen sevgi ve sadakat. Bu, asla satılmayan, değişmeyen, zayıflamayan bir bağdır.

Biliyorum ki bu dünyada birçok devlet dostluktan söz eder, ama biz söz etmeyiz – biz yaşarız. Çünkü biz bir ananın iki oğluyuz. Anamız Türk dünyasıdır. Biz onun umuduyuz, geleceğiyiz, ebediyetiyiz.

Karabağ zaferinde tek yumruk gibi birleşen ellerimiz, gelecekte de aynı cesaretle, aynı inançla hem birbirimizi hem de hakkımızı savunacaktır.

Biliyorum ki yüzyıllar geçse de Azerbaycan ve Türkiye adı hep birlikte anılacak. Biz tarihe dost devletler olarak değil, bir milletin iki bağımsız devleti olarak geçeceğiz.

Çünkü bu kardeşlik, Tanrı’dan gelen bir nimettir.
Ve Tanrı bize bu nimeti ebediyen yaşatmayı nasip etsin.

Pervane Salmanqızı.
İctimai xadim, jurnalist, şairə-publisist