Sarıl ipək telə, sev dilbər gözəl

Sarıl ipək telə, çünki insan qəlbinin ən zərif duyğusu sevgi ilə toxunur… Sev dilbər gözəli, çünki gözəllik yalnız zahirdə deyil, ruhun aynasında parlayan nurdadır.

İpək bir tel kimi incədir həyat… Nə qədər incə toxunsa da, bir gün qopacaq. Amma onu sevgi ilə toxuyanlar, o telin içində bir ömürlük xatirə buraxar. Sevgi — könülün ipək ipiylə yazılmış bir məktubdur. Hər sətiri bir baxış, hər nöqtəsi bir nəfəsdir. O məktubu yalnız ürəkdən oxumağı bacaranlar anlayar.

Dilbər gözəl bəzən bir qadının baxışında, bəzən bir ananın duasında, bəzən də bir çiçəyin sübh vaxtı açılan ləçəyində gizlənər… Onu sevmək, gözəlliyi duymaq, ruha toxunmaq deməkdir. O gözəl — yalnız bir varlıq deyil, həm də ruhun həsrət çəkdiyi saflıqdır.

Sarıl ipək telə… Qorxma incəlikdən. Zəiflik deyil bu — bu, hisslərin ucalığıdır. Sev dilbər gözəli… Çünki sevgi – insanın Allaha ən yaxın halıdır. Sevən ürək nə kin tanıyar, nə nifrət. O ürək toxunduğu hər varlığı dirçəldər, canlandırar.

Unutma, bir baxış dünyanı dəyişə bilər. Bir gülümsə, bir qəlbi dirildə bilər. Bir sevgi, bir ömrü əbədi edə bilər…

Sarıl ipək telə, sev dilbər gözəl… Çünki bu dünya — gözəl olanı sevənlərə gözəl görünür.

İmza:Pərvanə Salmanqızı