Mənim ürəyimə yağır bu yağış
Mənim ürəyimə yağır bu yağış
Bir qərib nəğmənin misraları tək,
Mənim ürəyimə yağır bu yağış.
Göydə doluxsunmuş tənha mələyin,
Qəmli gözlərindən axır bu yağış.
Sən çıxıb getdiyin yolların üstə,
Nə vaxtdır dözümüm, səbrim islanıb.
Bu bəyaz yağışın damlalarında,
Bir vüsal həsrətli ruh misralanıb.
Bu yağan yağışın payız qoxusu,
Həsrətlə çırpınıb könlümə hopur.
Kövrək ürəyimə təsəlli kimi,
Yağış damcıları üzümü öpür.
Tənhalıq nəğməsi oxuyur sular
Mənim könlümdəki duyğular kimi,
Bu payız günündə çırpınır Xəzər.
Ruhumdan ələnən söz qoxusunu,
Allah, bu dənizin sularına sər.
Sahilə can atan coşqun dalğalar,
Vüsala tələsən könlüm kimidir.
Tufanlar içində boğulan qayıq,
Uzaqdan əl edən ölüm kimidir.
Sənli xatirələr üşüyür burda,
Yenə ürəyimi həsrət dağlayır.
Dənizin üzünə qəriblik hopub,
Dalğalar hönkürür, sahil ağlayır.
Payız saçlarını sərib dənizə,
Ayrılıq havası qoxuyur sular.
Yuva tək boşalan sahillər üçün,
Tənhalıq nəğməsi oxuyur sular.
İki sevdalı ürək
Ulduzlar sönən kimi,
Sözlər həmən sayrışır.
Arzudan, həm şeirdən,
Həm sevgidən danışır.
Çağırır, aparır yol,
Yarır zülmət gecəni.
Tənhalıq bürüyübdü,
O yaşayan küçəni.
Sanki tanış deyilik,
Dünən ayrılsaq da biz.
İlk görüşdə olan tək,
Titrəyir hey səsimiz.
Sozalıbdı həniri,
Sevirəm sözünün də.
Buz nəfəsli ayrılıq
Dayanıb söz önündə.
Qızıl günəş eşq ilə,
Yer üzünü öpən tək.
Bax beləcə öpüşür,
İki sevdalı ürək.
Vətən sevgisinin sərhəddi yoxdur
Sərhəddə dayanan vətən oğlunun,
Məramı ucadır, andı müqəddəs.
Torpağın ana tək doğmalığını,
Heç kim onun qədər anlaya bilməz.
Sərhədçi əsgərin vətən sevgisi,
Torpağı, ağacı, daşı isidir.
O qartal baxışlı iti gözləri,
Bu yurdun məhəbbət xəritəsidir.
Yurdun keşiyində duran igidin,
Duruşu yad gözə sancılan oxdur.
Sərhədçi əsgərin qəlbində təkcə,
Vətən sevgisinin sərhəddi yoxdur.
Sərhəddə bir ovuc torpağı oxşa,
Duyarsan içində tarix diridir.
Yurdu gözü kimi qoruyan ərlər,
Vətənin sabaha ümidləridir.
Müəllif: Ülkər NİCATLI
Oxuyun >> Gözündə tük var
Zaur Ustacın şeirləri haqqında